De Arena di Verona is een Romeins amfitheater in het hart van Verona, gebouwd rond 30 n.Chr. — in de 1e eeuw, toen de stad een bloeiende Romeinse kolonie was. Het verrees net buiten de oorspronkelijke stadsmuren en pas in 265 n.Chr., toen keizer Gallienus de muren uitbreidde, werd het amfitheater onderdeel van de stad die het nu verankert. Opgetrokken uit de roze-witte kalksteen van de nabijgelegen Valpolicella-heuvels, bood de elliptische structuur plaats aan zo'n 30.000 toeschouwers, die er gladiatorengevechten kwamen aanschouwen. Het is het op twee na grootste bewaard gebleven Romeinse amfitheater, na het Colosseum in Rome en het amfitheater van het oude Capua, en een van de best bewaarde ter wereld.
De Arena staat aan de Piazza Bra, het grootste plein van Verona, en beheerst het volledig — een complete ring van stenen tribunes, open naar de hemel. Een uitzonderlijk zware aardbeving op 3 januari 1117 verwoestte vrijwel de gehele buitenring; wat overleeft van die monumentale buitengevel is een fragment van vier bogen, bekend als de Ala (de 'Vleugel'), dat nog altijd boven de omringende muur uitrijst en een hint geeft van hoe hoog de oorspronkelijke buitenkant ooit was. De binnenste ring van bogen en de tribunes doorstonden de eeuwen opmerkelijk intact, waardoor het interieur nog altijd zo duidelijk leesbaar is als een functionerende Romeinse arena.
Verona zelf werd in 2000 door UNESCO ingeschreven als Werelderfgoed, erkend als een uitzonderlijk voorbeeld van een stad die zich ononderbroken ontwikkelde over tweeduizend jaar, met artistieke elementen van de hoogste kwaliteit uit de Romeinse, middeleeuwse en renaissanceperiodes. De Arena is het bepalende monument van de stad en een middelpunt van die inschrijving — een zeldzame overlever uit de Romeinse wereld die nooit buiten gebruik is geraakt.
Die continuïteit van gebruik is het meest opmerkelijke kenmerk van de Arena. Waar de meeste Romeinse amfitheaters ruïnes zijn, stroomt deze nog altijd vol. Sinds 1913 is het gastheer van een gevierd zomeroperafestival, en de akoestiek en de uitgestrekte tribunes hebben het meer dan een eeuw tot een podium gemaakt. Een bezoek overdag laat u het monument op zijn eigen voorwaarden ervaren — over de arena-vloer lopen, de oude trappen beklimmen en staan waar ooit 30.000 Romeinen zaten, lang voordat de avondmenigte en het podiumlicht arriveren.