Zonder wachtrij beschikbaar De Geschiedenis van de Arena di Verona
Van een 1e-eeuwse gladiatorenarena tot een monument dat bijna tweeduizend jaar later nog steeds in gebruik is – het verhaal van het Romeinse amfitheater van Verona.
De Arena di Verona is een van de best bewaarde Romeinse amfitheaters ter wereld en het bepalende monument van een UNESCO Werelderfgoedstad. Gebouwd rond 30 na Christus, heeft het aardbevingen, veranderend gebruik en bijna tweeduizend jaar overleefd om geen ruïne te blijven, maar een werkende locatie. Deze gids zet de geschiedenis en de feiten uiteen die de meeste bezoekers willen weten: wanneer en hoe het werd gebouwd, waarvoor het werd gebruikt, wat de aardbeving van 1117 verwoestte, en waarom het vandaag de dag nog steeds gevuld raakt met publiek.
Bouw van de Arena, rond 30 na Christus
De Arena werd rond 30 na Christus gebouwd, in de 1e eeuw, toen Verona een welvarende Romeinse kolonie was aan de handelsroutes van Noord-Italië. Het verrees net buiten de oorspronkelijke stadsmuren – de gebruikelijke Romeinse praktijk voor grote openbare gebouwen die massa’s trokken. In 265 na Christus liet keizer Gallienus de muren uitbreiden en werd het amfitheater binnen de stad gebracht, waar het sindsdien het ankerpunt vormt. Het werd opgetrokken uit het roze-witte kalksteen van de Valpolicella-heuvels, en het resulterende tweekleurige metselwerk, dichromatisme genoemd, is een van de kenmerken van het monument.
De elliptische structuur bood plaats aan ongeveer 30.000 toeschouwers. Die omvang maakt het het op twee na grootste overgebleven Romeinse amfitheater, alleen overtroffen door het Colosseum in Rome en het amfitheater bij het oude Capua in de buurt van Napels. Het doel was openbaar spektakel – bovenal de gladiatorengevechten die de massavermaak van de Romeinse wereld vormden.
De aardbeving van 1117 en de Ala
De Arena had oorspronkelijk een hoge buitenring, een derde monumentale façade van bogen die het hele gebouw omsloot. Op 3 januari 1117 trof een uitzonderlijk sterke aardbeving de regio en verwoestte bijna alles. Het fragment dat overleefde – slechts vier bogen, bekend als de Ala, Italiaans voor 'vleugel' – is het enige overgebleven bewijs van die buitenste façade, en steekt nog steeds boven het omliggende metselwerk uit aan één zijde van het monument.
Essentieel is dat de schade geconcentreerd was op de buitenring. De binnenring van bogen en de getrapte zitplaatsen bleven grotendeels intact, waardoor de Arena vandaag de dag overkomt als een compleet amfitheater in plaats van een ruïne. Het is precies dit behoud van het interieur dat het een van de best bewaarde Romeinse amfitheaters ter wereld maakt.
Ononderbroken gebruik – van gladiatoren tot opera
Wat de Arena onderscheidt van de meeste Romeinse amfitheaters, is dat het nooit buiten gebruik is geraakt. Na het tijdperk van de gladiatorenspelen hield de middeleeuwse stad steekspelen en toernooien in de arena, en later werd het gebruikt om exotische dieren te tonen en openbare evenementen te organiseren. De enorme getrapte zitplaatsen en natuurlijke akoestiek hielden het lang na de Romeinse tijd bruikbaar.
Sinds 1913 is de Arena de thuisbasis van een gerenommeerd zomeroperafestival en blijft het een van 's werelds grootste openluchtlocaties. Deze continuïteit staat centraal in haar karakter: een bezoeker die vandaag op de arena-vloer staat, betreedt een ruimte die al bijna tweeduizend jaar, in een of andere vorm, publiek trekt. Het is ook de reden waarom een dagbezoek aan het monument verschilt van het festival – in de zomer draagt de vloer een podium, terwijl het buiten het seizoen de kale Romeinse arena is.
De Arena en UNESCO Werelderfgoed Verona
De stad Verona werd in 2000 ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst, erkend als een uitstekend voorbeeld van een stad die zich gedurende tweeduizend jaar ononderbroken heeft ontwikkeld, met artistieke prestaties van de hoogste kwaliteit uit de Romeinse, middeleeuwse en renaissanceperiode. De Arena is het middelpunt van die Romeinse laag en het meest herkenbare monument van de stad.
Het Romeinse erfgoed van Verona reikt verder dan de Arena – het Romeinse Theater aan de overkant van de rivier de Adige, de Ponte Pietra-brug en het stratenplan van het historische centrum gaan allemaal terug op de Romeinse stad – maar het is het amfitheater, dat nog steeds op volle hoogte staat op de Piazza Bra, dat de inschrijving verankert en bezoekers van over de hele wereld trekt.
Veelgestelde vragen
Wanneer werd de Arena di Verona gebouwd?
Rond 30 na Christus, in de eerste eeuw, toen Verona een Romeinse kolonie was. Het is ouder dan het Colosseum in Rome, dat rond 80 na Christus werd voltooid.
Hoeveel mensen bood de Arena plaats?
Ongeveer 30.000 toeschouwers in de Romeinse tijd. Het is het op twee na grootste overgebleven Romeinse amfitheater, na het Colosseum en het amfitheater in het oude Capua.
Waar werd de Arena voor gebruikt?
Oorspronkelijk voor gladiatorengevechten en openbare spektakels. In de middeleeuwen vonden er steekspelen en toernooien plaats, later dierenshows; sinds 1913 wordt er een zomeroperafestival gehouden.
Wat verwoestte de aardbeving van 1117?
Bijna de gehele buitenring van het amfitheater. De vier bogen van de Ala zijn het enige overgebleven fragment van die oorspronkelijke buitengevel; de binnenstructuur en zitplaatsen bleven grotendeels intact.
Waar is de Arena van gemaakt?
Roze-witte kalksteen uit de Valpolicella-heuvels bij Verona. Het tweekleurige effect wordt dichromatisme genoemd.
Is de Arena een UNESCO-werelderfgoed?
De stad Verona werd in 2000 ingeschreven als UNESCO-werelderfgoed, en de Arena is het bepalende monument.